Ελευθεροτυπία «Χοντρές κυρίες»

Ενας παραμυθάς στη Λυρική

Ο Δημήτρης Κάσσαρης κινείται -με άνεση- μεταξύ της όπερας και του παιδικού παραμυθιού. Μόνιμος συνεργάτης-τραγουδιστής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και συγγραφέας ικανού αριθμού βιβλίων, που απευθύνονται στις μικρές ηλικίες, νιώθει ότι έχει πολλά ερεθίσματα για να συνδυάζει και τα δύο.
 
 
«Για έναν άνθρωπο της καλής μουσικής, όπως θα διευκρίνιζα εγώ, κι ακόμη για έναν ανήσυχο καλλιτέχνη που βιώνει την άχρωμη πραγματικότητα, τα ερεθίσματα "κοχλάζουν" μέσα του», εξηγεί. Οσο κι αν φαίνεται παράξενος ο συνδυασμός, ισχυρίζεται ότι στην περίπτωσή του, «τον τραγουδιστή-μουσικό που γράφει παιδικά βιβλία», η σχέση ξεκίνησε από την εφηβεία και παραμένει εφηβική.
 
 
«Οταν πρωτοδονήθηκα από τα "Κάρμινα Μπουράνα", κλείστηκα σ' ένα δωμάτιο, άναψα ένα κερί κι άρχισα να γράφω. Ο απόηχος εκείνης της πρώτης ακρόασης-συγγραφής με διακατέχει από τότε», λέει.

Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, «Οι χοντρές κυρίες» (εικονογράφηση: Λήδα Βαρβαρούση, στις εκδόσεις «Κέδρος»), τιμήθηκε με έπαινο από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Δεν κρύβει την ικανοποίησή του λέγοντας ότι...απλώς νιώθω χαρά που κάνω ό,τι κάνω με κέφι κι αγάπη, όπως άλλωστε συμβαίνει με τη μουσική και το τραγούδι. Νιώθω τυχερός για αυτό το χάρισμα και που μέσα απ'αυτό, ζω τις μεγαλύτερες συγκινήσεις...στιγμές από δάκρια, γέλιο, ενθουσιασμό, αλλά και από τη χαρά στα μάτια των παιδιών, νάχουν τον συγγραφέα του βιβλίου τους μπροστά τους...Φράσεις όπως..."αξέχαστο θα μου μείνει το παραμύθι σας, κύριε", που μου είπε κάποτε ένα παιδάκι σε παρουσίαση προηγούμενου βιβλίου μου, είναι από τις ωραιότερες στιγμές ενός συγγραφέα παιδικών βιβλίων. Θεωρεί, πάντως, ότι η συγγραφή ενός παραμυθιού είναι απαιτητική, χρειάζεται φαντασία και αφηγηματικές τεχνικές ώστε να προσελκύει τους λιλιπούτειους αναγνώστες. «Απαιτείται, λοιπόν, από έναν συγγραφέα παραμυθιών η ευεξία, η αισιοδοξία, το χιούμορ, να διατρέχουν τις σελίδες μέσα από έναν λιτό κι απέριττο λόγο, με σωστό χειρισμό της γλώσσας και αποφυγή διδακτισμού», ενώ επισημαίνει ότι «ο ίδιος ο συγγραφέας πρέπει να πηγαίνει κοντά στα παιδιά και αν είναι και καλός αφηγητής, να τα ενεργοποιεί μέσα από την δημιουργική δράση».

- Θεωρείτε ότι το παιδικό βιβλίο στην Ελλάδα είναι σε επίπεδο ανταγωνιστικό σε σχέση μ' άλλες χώρες που έχουν παράδοση στο είδος;

«Η Ελλάδα είναι αδύνατο ν' ανταγωνιστεί χώρες με αρχέγονη παράδοση στα παραμύθια και στους θρύλους, όπως οι χώρες της Ανατολής για παράδειγμα. Συγκεκριμένα στην Κίνα, όπου το παραμύθι είναι συνυφασμένο με τη μακραίωνη Ιστορία της, ζουν -εκτός από τους Κινέζους- άλλοι 54 λαοί που ο καθένας διαθέτει τον δικό του αστείρευτο πλούτο παραμυθιών».

-Υπάρχει όμως στα καθ' ημάς η αστείρευτη ελληνική μυθολογία, που είναι αρκετά υπολογίσιμη...

«Πράγματι, η Ελλάδα μπορεί να σταθεί περήφανη απέναντι από πολλές άλλες χώρες, όπως της Ευρώπης, που δεν διαθέτουν έναν Ομηρο με τα δύο παλαιότερα παραμύθια-έπη που έχουν γραφτεί, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Από τον Ομηρο ξεκινά η ελληνική λογοτεχνία. Η ελληνική μυθολογία, οι μύθοι του Αισώπου και η κατά τόπους ιδιωματική αφήγηση έθρεψαν ανά τους αιώνες και δημιούργησαν τη λαϊκή ζωντανή παράδοση. Εκεί βασίστηκαν και οι μετέπειτα δημιουργοί της νεανικής λογοτεχνίας, όπως η Πηνελόπη Δέλτα, ο Γρηγόρης Ξενόπουλος, η Ελλη Αλεξίου και άλλοι άξιοι θεμελιωτές της νέας εποχής της νεανικής λογοτεχνίας».
  
         ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/05/2005                                                   

                                                                                                              Συνέντευξη στον δημοσιογράφο ΒΑΣΙΛΗ ΡΟΥΒΑΛΗ

ΕΕ

porn Porn